منبع متن: ذن در هنرهای رزمی، تألیف جو هیامز، ترجمه روبن شاهوردیان، انتشارات علم و حرکت

گرافیست: مهدی سلیمی

قاب تأمل

کسب شناختِ دیگران خِرد است و کسب شناختِ خود ، روشن بینی (لائوتزو)

دوجو مکانی برای خود آگاهی
دوجو نمونه کوچکی از نظام جهان است ، جایی است که ما با خود خلوت می‌کنیم ؛ یعنی با ترس‌ها ، اضطراب‌ها ، واکنش‌ها و عادت‌هایمان رو‌به‌رو می‌شویم. دوجو صحنه برخورد کشمکش‌های محدود است، جایی است که ما با حریف که در واقع دشمن حقیقی ما نیست –بلکه در شناخت بهتر خودمان ، شریک و یاورمان است- رو‌به‌رو می‌شویم. دوجو جایی است که ما می‌توانیم در مدّتی کوتاه ، خود را بشناسیم و از چگونگی رفتارمان در صحنه جهانِ هستی مطّلع شویم. مبارزاتی که در داخل دوجو صورت می‌گیرد ، ما را برای مبارزات خارج از دوجو آماده می‌سازد، تمرکز حواس و نظمِ لازم برای فراگیری هنرهای رزمی ، به زندگی روزمرّه منتقل می‌شود. فعّالیّت‌هایی که در داخل دوجو انجام می‌شود ما را با تلاش مداوم برای کشف عوامل ناشناخته آماده می‌سازد ، بنابراین دوجو سرچشمه‌ی آموختن به حساب می‌آید که اصطلاحاً به آن «سرچشمه خود آگاهی» گفته می‌شود.