برای مشاهده و دریافت کلیک کنید

رزمی، پول، اعتبار!!!

رزمی، پول، اعتبار!!!

در این عصر ، سرعت ، عمل و عملکردهای لحظه‌ای اهمیت زیادی در فنون هر کاری دارند. مردم گمان می‌کنند هنگامی که فنون مربوط به یک حرفه یا هنری را آموختند بلافاصله باید از طریق آنچه آموخته‌اند ، درآمدی کسب کنند. وسوسه موقعیت‌های ناگهانی ، چنان جهان کاراته و سایر هنرهای‌رزمی را تسخیر کرده است که عدّه‌ای حاضرند در ازای پرداخت پول ، به افراد «دان» و «درجه» بدهند. کاراته‌کاهای غیر ژاپنی در یک چشم بر هم زدن با پرداخت پول ، دان چهار یا پنج می‌شوند.
بروز چنین اتفاقی در گذشته غیر قابل تصوّر بود. زیرا گاهی ده سال یا بیشتر طول می‌کشید تا شخص از مربّی خود یک دان بگیرد و مدرک رسمی که بعد از آن همه سال به شخص داده می‌شد تنها یک ورق کاغذ سفید و یا تعدادی از اصول ساده بود. این مسأله به هیچ وجه بدین معنا نیست که هنرهای رزمی ، در آن زمان از ویژگی و ارزش امروزی ، برخوردار نبودند. بلکه بدین معناست که آن موفقیت و آن ویژگی خاصّ نهایی ، تنها در قالب کلمات نمی‌گنجد و نیازی به نوشتن آن بر روی کاغذ نیست. کسی که به مدت ده سال یا بیشتر به تمرین و پرورش خود مشغول بوده است
، این اهمیّت و ویژگی خاص او جزئی از وجودش می‌شود. در چنین مقطعی از شهامت و از خود گذشتگی ، دیگر جایی برای پیشرفت‌های آنی وگواهی‌نامه‌های کتبی یا شفاهی باقی نمی‌ماند.

منبع: کتاب طریقت کیوکوشین ، تألیف استاد اویاما ، ترجمه روبن شاهوردیان