سلام من یک سوال خیلی وقته مغزمو مشغول کرده .امیدوارم شما بتونید با دلیل علمی برام ثابتش کنید .آیا نیروی درونی واقعا وجود دارد ؟ واگر وجود داره به طوری که در فیلم ها نشون میدن عمل میکنه ممنون میشم اگه پاسخ بدید

 

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوست عزیز

متشکرم که صادقانه نظرت را در میان گذاشتی. شما از من خواستی که نیروی درون را با دلیل علمی ثابت کنم. کاش می‌گفتی دلیل علمی از کدام نوع؟

روش علمیِ غالب در دنیایِ مدرنِ امروز، با وجود تمامی پیشرفت‌های علمی که داشته ، ولی هنوز نتوانسته به بسیاری از سؤالات بشر پاسخ بدهد. این را هم دانشمندان امروزی متوجه آن شده‌اند و برای غلبه بر این نقص نیز ، به روش‌های دیگری متوسل شده‌اند. مثلاً همین فیزیک کوانتوم،بسیاری از نظریه‌های آن ثابت شده نیست و معلوم نیست که حقیقت دارد ، اما همچنان به عنوان یک مسأله‌ی علمی بین دانشمندان مطرح است و پیشرفت‌های زیادی را برای  دنیای علم به ارمغان آورده.

حس و عقل دو منبع معرفتی بشرِ امروز، برای شناخت هستی است. اما همین حواس ؛ شما فرض کن انسان حس بینایی نداشت ، آیا مفهوم رنگ را می‌توانست درک کند؟ اگر لامسه نداشت مفهوم دما را درک می‌کرد؟ بگذار مسأله را طور دیگری مطرح کنم، فرض کن همین انسان به جای 5حس (بینایی،شنوایی،لامسه،چشایی،بویایی) ، 10 حس داشت ، آنوقت چقدر از ابعاد عالم طبیعت را درک می‌کرد؟! خیلی... حواس ما محدود است. به تنهایی نمی‌‌تواند پاسخگوی تمام نیازِهای معرفتی ما باشد. عقل چطور؟ بشر امروز عقل را همان دو دو تا چهارتایی می‌داند که مواد اولیه‌اش از حواس گرفته می‌شود. همین حواسی که محدوده‌ی خاصی از عالم هستی (چه در بُعد زمان چه در بُعد مکان) را درک می‌کند. یعنی خود مواد اولیه کامل نیست. عقلی هم که پردازشش روی منبعِ حس باشد ، از تمام ظرفیتش استفاده نشده. با این اوصاف آیا می‌توانیم بگوییم که هرچه علم امروز آن را ثابت نکرد پس وجود ندارد؟ آیا حق انکار دارد؟ فقط می‌تواند بگوید من قادر به پاسخگویی نیستم.

دوست عزیز سطرهای بالا فقط برای این بود که ذهنیتت را باز کنم و تو را با نقص روش متداول علم امروز آشنا کنم. تعریف ماهیت نیروی درون با روش علمی امروز (که منبعش حس و عقل است) غیر ممکن است. چون مسأله نیروی درون فراتر از حوزه حواس است. یک مسأله شهودی است. یعنی هرکس خودش در درون خودش آن را تجربه می‌کند و خود شهود درون قابل انتقال به دیگری نیست. (مثل احساس ترس)

چیزهایی از این قبیل ثابت کردنِ بود و نبودش مفصل و نیازمند مطالعه زیاد در قلمرو علوم انسانی (به خصوص فلسفه) است. راهکار ساده‌تر اینکه کارکردهایش را ببین. اگر کاربرد داشت پس حقیقت دارد. کارکردهای نیروی درون متنوع است. یکی از آن کارکردها را که با علم امروز هم سازگارتر است ذکر می‌کنم:

  • ذهن یک منبع قدرت است. (علم روانشناسی امروز این را ثابت کرده) اراده،غریزه و هر آنچه که در یک مبارزه سرنوشت ساز است ، در ذهن قرار دارد. منبع دوم قدرت ، بدن است. نیروی عضله ، فیزیک بدنی ، و حتی نیروی درون که به ادعای شرقی‌ها 4 انگشت زیر ناف قرار دارد و مرکز ثقل بدن است ، همه در بدن قرار دارند. وقتی که بین ذهن (اراده و غریزه) و جسم (محمل نیرو) هماهنگی ایجاد شد ، اینجاست که یک جنگاور قهار تعریف می‌شود. البته این هماهنگی مراتب و درجاتی دارد. هرچه تمرین بیشتری داشته باشیم این هماهنگی قویتر شده و احتمال شکست را کمتر می‌کند.( در این زمینه مقاله‌ای نوشتم ، إن‌شاءالله در فرصت مناسب انتشار خواهم داد)

خلاصه کارایی نیروی درون در یک جمله می‌شود: توانایی بروز عکس‌العمل غریزی در مقابل نیروی وارده‌ی حریف. و این مهارت فقط با تمرین و ممارست زیاد بوجود می‌آید. (در هر رشته‌ای که باشیم)

این عکس العمل با هدایت انرژی حریف و کنترل اوست. برای همین اگر آی‌کی‌دو را بدون در نظر داشتن چنین منطقی تمرین کنیم ، اصلا هیچ کاربردی برایمان نخواهد داشت. اصلا کاربرد تکنیک‌های آی‌کی‌دو فقط از مجرای همین هماهنگی است. که به اصطلاح به آن می‌گویند روش آی‌کی.

برای مطالعه بیشتر کلید واژه‌ی aiki martial arts principle را جستوجو کن.

در ضمن صنعت سینما بخشی به نام جلوه‌های ویژه دارد و همه می‌دانیم که حقیقت ندارد. نیروی درونی که تو فیلم‌های شرقی نشان داده می‌شود ، جزو جلوه‌های ویژه است. کلاً در هر زمینه‌ای ، منبع شناختت را اصلاً روی سینما و رسانه نگذار.

با تشکر

مهدی سلیمی